Ötillö Swimrun 1000 Meren

22 september 2019

Swimrun, it’s not only a race, it’s an adventure

An adventure ! Dat is vaak het juiste woord als ik aan mijn sportervaringen denk. ’t Oud zot. Zo ben ik op mijn 45ste gestart met triathlon. Nooit gedacht dat ik met competitie zou starten, ik kon geen meter crawl zwemmen en nog minder gedacht dat ik een paar jaar later op één seizoen op de BK’s van zowel 1/8, 1/4 als 1/2 op het podium zou staan. Tijd voor iets nieuw. Eigenlijk ging ik uitbollen, de 50 gepasseerd en tijd om gewoon voor de fun wat bezig te blijven.

En toen……ontdekten we swimrun. Een nieuwe sport in België, ontstaan in Noorwegen en Zweden, maar intussen al populair in tal van landen. Lopen op trailrunparcours en zwemmen in open water (rivieren, meren en de zee), telkens afwisselend. En vooral : een teamsport ! Na jaren individueel bezig geweest te zijn sprak me dat vooral aan. Samen trainen en nieuwe dingen ontdekken, vreugde delen... teleurstellingen overwinnen. Een mooi gegeven. Je bent maar zo sterk als “samen” en dat is ook een nieuw gegeven om mee te leren omgaan. Het was ook compleet anders : zwemmen met schoenen en lopen met zwemspullen. Telkens in en uit het water. Soms omgevingstemperaturen van 38°C en kilometers lopen in de duinen maar ook overwinnen van watertemperaturen van 8°C, wat toch wel voor wat angst zorgde ! We zijn ooit terecht gekomen in stroming in de zee waar we ons moesten uit zien te redden door ons vast te klauteren aan rotsen... Wat gestart werd als een experiment draaide onverwacht weer anders uit. Geen leeftijdscategorieën en toch als eerste damesteam gefinisht in onze eerste wedstrijd in de Schorre, op de korte afstand. Nog geen moment om uit te bollen dus. We begonnen terug hard te trainen op zowel lopen als zwemmen. Leren lopen op mul zand (elke zandkorrel van de Kalmthoutse heide hebben we onder onze zolen gevoeld) en ook de zwemkilometers diende opgetrokken. De meeste wedstrijden zijn immers tussen de 4 en de 5 km zwemmen. Gezien er maar 2 wedstrijden in België waren trokken we ook naar het buitenland : Frankrijk en Duitsland. Ook daar haalden we, buiten onze verwachtingen het podium.

Dan maar het échte werk eens uittesten ? Grenzen verleggen nu we het nog kunnen, de oma’s 😊 De world series, met de échte toppers, incluis de wereldkampioenen. Deelnemers uit 21 landen die ongeveer 35 km lopen en 7,5 km zwemmen kregen voorgeschoteld. Tijden de briefing zag je het al : vitale mensen. We werden er stil van : waar zijn we in godsnaam aan begonnen ? De bus op om 45 km -want het was iets langer- verderop gedropt te worden. Het leek oneindig lang. Een fijne sfeer, iedereen die zich klaar maakte, je hoorde alle talen... We spraken nog eens af om goed voor elkaar te zorgen. Aankomen was onze opdracht ! Het startschot... en daar begon ons avontuur. Het water voelde koud, twijfel, hadden we toch niet beter onze lange mouwen aangedaan ? Te laat. De eerste 3 zwemstukken, telkens van 1200 meter, gingen vlot. Het lopen ook. We wisten dat we ons niet mochten overhaasten, de weg was lang, héél lang. Soms zanderig, soms hindernissen, maar magische bossen en prachtige meren. Het gebied, 70 km boven Berlijn telt 3000 zoetwatermeren. Het oosten van Duitsland is mooi. Na 34 km voelde ik de vermoeidheid in mijn lijf sluipen. Het water voelde des te kouder. Het zwemmen ging minder vlot. Je hoorde atleten roepen vanuit het water en in de reddingsboten getrokken worden. Sommigen werden onderkoeld tegen gehouden aan de uitgangen van de zwemstukken, waar telkens medisch personeel controleerde of je nog wel veilig verder kon. “You will do this” zeiden ze tegen ons, het gaf moed 😉 Prachtorganisatie, dat mag gezegd van die zweden ! Puur op karakter doorbijten, verwerken dat we even onoplettend een kilometer verkeerd liepen (alhoewel het zooo duidelijk stond aangegeven). “Dju, nog wat verder lopen, ik z’n hier niet meer gère”. Uiteindelijk zicht op de finish. “Damm, er ligt nog 500 m water tussen, ik heb écht geen zin meer om nog te zwemmen”. Maar op dit punt stoppen is geen optie. De finish, ontlading, emotie ! 6u44 gesport, we hebben het gefixt en nog 7e van de 13 dubbel dames en 61e van de 108 ploegen overall. Zooooooo blij dat we dit nog kunnen meemaken. De zwaarste wedstrijd die ik ooit gedaan heb.

Zo jammer dat de sport nog zo ongekend is in België en daarom ook onbemind ? Voor ons een mooie sport, waar vooral sportiviteit hoog in het vaandel wordt gedragen, een geweldige sfeer heerst onder de deelnemers en het een evidentie gevonden wordt om elkaar te helpen waar nodig. Per team maar ook daarbuiten. Het is de mens tegen de natuur en daar ben je als mens vaak nietig tegen. Zo’n unieke ervaring !

Veerle Kiebooms

Relaas Vichy

11 september 2019

Nadat ik de Ironman van Vichy heb kunnen laten bezinken heb ik toch ook de tijd genomen om het relaas van zondag 25 augustus en de voorbije maanden neer te pennen. Dat de opgave één van mijn grootste sportontgoochelingen is, hoeft geen betoog. Langs de andere kant heb ik de voorbije maanden beseft dat triathlon (en bij uitbreiding sport) wel een passie is en ook wel een beetje ‘een way of living’. De armbreuk gooide natuurlijk veel roet in het eten, maar blessures zijn natuurlijk onderdeel van de sport.

Het wedstrijdverloop

Wat de wedstrijd zelf betreft, begon de dag goed. Het zwemonderdeel ging goed zonder te forceren. Exacte zwemafstand en -tijd heb ik niet doordat Garminhorloge onderweg is afgesprongen. Officiële zwemtijd was 1u15’59”.

Het fietsen ging aanvankelijk goed, al had ik na de eerste ronde door dat het een zeer lastig fietsparcours was en dat een goed ritme vinden geen simpele zaak zou zijn. Het was naar boven of beneden en hartslag onder controle houden was dan ook een uitdaging. Hierbij zorgde de grote hitte (36 à 37 graden) en weinig schaduw ervoor dat de hersenen na een tijd gaar gekookt waren. Na 4,5 à 5 uur fietsen begon ook het voedingsplan wat stroef te lopen. Sportbars binnenhouden ging moeilijker en het verlies van een eigen sportgel was ook niet bevorderlijk. Hierbij kwam dat sportgels van de organisatie niet binnen te houden waren en dat de drank stilaan op warme thee begon te trekken. Een perfect recept dus voor gerommel in de maag en darmen. Het laatste half uur begon door dit alles ook de energie stilaan weg te vloeien. Toen wist ik al dat het een ware calvarietocht zou worden.

Dat die calvarietocht na 5 km lopen al zou eindigen stond niet in de planning. Duizeligheid en misselijkheid zorgden ervoor dat stoppen de enige optie was. Op dat moment flitst er gedesillusioneerd vanalles door je hoofd. Is dit het nu? Was dit negen maanden opoffering waard? Zelfs een lichte vorm van schaamte ontstaat, wanneer je beseft waar je omgeving de voorbije maanden heeft mee rekening gehouden. Op de medische dienst valt de confrontatie nog zwaarder. Triatleten (ondanks het grootste respect) met een medaille wil je mijden als de pest en het enigste wat door je hoofd spookt is “Ik wil hier zo snel mogelijk weg”.

Wat als?

Na de opgave denk je vaak ‘Wat als?’ Wat als ik mijn armbreuk niet had gehad? Wat als ik de zwaarte van het fietsparcours van de Ironman van Vichy had gekend? Wat als het geen 36 à 37 graden was? Als format voor een tv-programma kan het misschien werken, maar in de sport en het echte leven doet het niet ter zake. Het enige wat je kan doen is er lessen uit trekken en er de volgende keer rekening mee houden. Wat ik hier voor mezelf uit geleerd heb (al is het eerder een bevestiging) is dat de ketting maar zo sterk is als de zwakste schakel. De beperkte belastbaarheid van maag en darmen, al was dit de voorbije wedstrijden niet meer aan de orde, blijft een zwak punt. Bij mij gaat het dan niet om 10 of 15 minuten verliezen, maar om een serieuze slag van de voorhamer. De extreme omstandigheden hebben dit gegeven natuurlijk versterkt, maar het is toch iets waar ik aan moet werken.

(N)ever again?

De hamvraag die ik de voorbije week het meest heb gekregen is of er nog een tweede poging komt. Ooit ben ik met triatlon begonnen omdat ik de fun en de uitdaging van deze ultieme duursport wel inzag. Het oorspronkelijke doel was nooit om een volledige triatlon te doen. In 2017 in hetzelfde Vichy heb ik na de halve triatlon echter beseft dat dit zeker tot de mogelijkheden behoort en dit geloof ik nog steeds. Het blijft wel gekkenwerk (zeker voor een buitenstaander), maar langs de andere kant is het iets dat met de juiste voorbereiding en geen te extreme omstandigheden perfect haalbaar is. In 2020 zal de full distance zeker niet op het programma staan, maar wie weet in 2021 of 2022.

Thnx!

Triatlon wordt vaak omschreven als een hyperindividuele sport en dat is het voor een deel ook. Tijdens de wedstrijd is het de strijd met jezelf aangaan en geldt het motto ‘me, myself and I’. Het hele project is dat verre van. Je moet mensen hebben die meegaan in het verhaal en je er ook in steunen. Zonder een topbegeleiding en een meelevende familie- en vriendenkring is dit allemaal niet mogelijk. Je kan wel goede afspraken maken, maar enige inschikkelijkheid moet toch regelmatig aan de dag gelegd worden. Daarom special thanx aan Sara, Stan, Briek, mijn ouders en Kurt. Zonder jullie had dit niet mogelijk geweest!

Daan De Langhe

Puntjes pakken

20 juni 2019

Beste W.E.’er

We trachten als club om onze leden zoveel als mogelijk te ondersteunen in hun sportieve ambities. Zo hebben we een puntensysteem ontwikkeld waar enkele leden al gebruik van maakten. Kijk even onder Menu > Wedstrijden.

  1. Finish een wedstrijd in clubkledij (behalve bij swimrun).
  2. Mail je prestatie naar wedstrijden@wommelgemendurance.be, ten minste 2 weken voor het clubfeest.
  3. Geniet van je waardebons (Costermans - Addict).

Met vriendelijke groeten,
Namens het W.E.-bestuur

Mark Foesier
voorzitter@wommelgemendurance.be

Project 2020

7 februari 2019

Hallo We’rkes,

Vorig jaar is er tussen pot en pint, het zotte idee ontstaan dat het wel eens leuk zou kunnen zijn om met enkele leden van de club, een volledige Ironman te doen. Zo ontstond het ‘PROJECT 2020’.

Het idee om 3.8km te gaan zwemmen, 180km fietsen en even een marathonneke te lopen schrikt velen toch enigszins af. Vorig jaar hebben wij met enkele leden van de club al kunnen proeven van heel het Ironman gebeuren nl. de 70.3 Ironman Luxemburg. Het gevoel dat wij aan deze 4 dagen overhielden was fantastisch en proefde naar meer. Samen naar het hoogtepunt toeleven, de gezellige etentjes, goed lachen en zot doen en nadien een lekker pintje drinken. Meer moest dat niet zijn.

Dit wil ook zeggen dat samen trainen voor een onderneming als deze toch altijd leuker is in groep dan altijd alleen de baan op te moeten. In dit opzicht hebben wij met Ben Braem (triathlontrainer) een unieke kans gekregen om verantwoord te trainen voor dit project.

Een gepersonaliseerd trainingsschema kost geld. We kunnen hierin de kosten serieus drukken door te werken met een groepsschema. Dit houdt in dat iedereen hetzelfde trainingsschema krijgt maar aangepast aan zijn/haar persoonlijke intensiteiten. Voor de rest is het trainingsschema voor iedereen hetzelfde en worden de lange duurtrainingen samen ingepland. Zo kan er onderling afgesproken worden om samen te gaan trainen.

Er wordt gewerkt met 1 gemeenschappelijke Dropbox. In die dropbox staat er een algemeen trainingsschema en een map voor elke atleet individueel. Hetgeen wat motiveert is dat je op deze manier ook kan zien welke atleet wat heeft getraind. Wat is er nog voorzien per maand :

  • Begeleide trainingen zoals looptrainingen, heuvel looptrainingen, fietstrainingen, run-bike training van 25km, …
  • individuele veldtesten
  • maandelijks aangepaste Core-Stability schema
  • infosessie voedingsplan voor de wedstrijd
  • maandelijkse sportverzorging (massage)

Dankzij het groepsgebeuren én dankzij de club is een fikse korting voorzien voor wie instapt in dit project. Ook voor atleten die reeds vandaag bij een andere officiële trainer een gepersonaliseerd schema volgen, geldt de clubkorting mits voorlegging van een factuur.

Omdat alles toch wel op lange termijn gepland moet worden, vragen wij voor diegene die geïnteresseerd zijn, om dit aan onze voorzitter (Mark) te laten weten. Begin mei zouden wij toch graag weten wie er zin in heeft. Zo kunnen we eens samen afspreken met Ben Braem om alles eens deftig uit te leggen. Inmiddels is de knoop doorgehakt en nemen we deel aan op zondag 5 juli 2020

Dus verleg uw grenzen en ga de uitdaging aan. Ikzelf ben ook wel heel benieuwd.

Hopelijk veel respons en kunnen we samen lekker afzien.

project2020

Dirk De Wolf
dirk.dewolf@outlook.com

6 uren van Halle

8 december 2018

Op zaterdag 10 februari 2018 wordt er in Halle de ‘6 uren van Halle’ georganiseerd .

Graag zouden wij als club willen deelnemen met 2 of 3 teams (of misschien 4 teams).

Dit is een MTB wedstrijd van 6 uur. De bedoeling is om op 6 uur tijd, in teamverband, zoveel mogelijk rondes van 5,5km te rijden. De teams kunnen bestaan uit heren, dames, gemengd of heren +40 en afwisselen doe je zoveel of zo weinig je zelf wilt. Dit wordt natuurlijk per team zelf afgesproken.

De wedstrijd begint om 14h en eindigt om 20h. De start wordt gegeven op het dorpsplein van Halle.

Fun, plezier en clubgeest komen op de eerste plaats, met een beetje competitie inbegrepen natuurlijk.

Het samenstellen van de teams gebeurt via lotjestrekking door een onschuldige kinderhand.

Dus voor diegenen die willen deelnemen, graag ten laatste bevestigen op 22 december zodat we tijdig kunnen inschrijven. Stuur een mailtje naar dirk.dewolf@outlook.com

Het inschrijvingsgeld wordt betaald door de club en iedereen wordt dan ook verwacht aan te treden in clubkledij. Laat Halle weten dat Wommelgem Endurance op 10 februari aanwezig is. Twijfel niet en schrijf jullie in.

6urenvanhalle

Dirk De Wolf
dirk.dewolf@outlook.com

Bikefitting

23 november 2018

Beste wielerliefhebber

Bike Improvement en Wommelgem Endurance stellen voor:

Bikefitting

Op vrijdag 23 november 2018 vanaf 19.00u nodigen wij u uit in de feestzaal van het fort II van Wommelgem.

Van 19.30u tot 21.00u vertelt Stephan ons meer over een correcte fietspositie, over meer krachtontwikkeling en over blessurepreventie. Ook over een aerodynamische houding op de racefiets en op de triatlonfiets.

Bikefitting

Deze lezing is gratis en zonder inschrijving.
Nadien kan je bij een natje en een droogje aan sportieve prijzen nog rustig blijven napraten.
Met sportieve groeten.

Didier & Mark
voorzitter@wommelgemendurance.be